Początek ścieżki znajduje się przy cmentarzu w miejscowości Czarne Wielkie, koniec nad jeziorem Kolbackim ( Kołbackim).
Atrakcją ścieżki jest najwyższe na Terenia Gminy Czaplinek wzniesienie Kukówka
( 206,3 m n.p.m.).
Na trasie ścieżki zlokalizowano 5 przystanków:
1. Cmentarze
Cmentarz o pow. 0,4 ha. Założony w II poł. XIX w. Zachowały się granice pierwotnego układu i murek ogrodzeniowy z polnego kamienia oraz niewielki odcinek dawnego szpaleru świerkowego. Pozostało sześć mogił bez nagrobków, a także trzy cokoły po krzyżach i jedno obramowanie.
Pięć świerków wzdłuż zachodniej granicy. Stanowisko konwalii majowej (Convallaria majalis), bluszczu zwyczajnego ( Hadera helix) i barwinka pospolitego (Vinca minor).
Cmentarz ewangelicki o pow. 0,21 ha. Najstarszy z siedmiu zachowanych nagrobków pochodzi z 1936 r. Starodrzew: 2 klony, 5 świerków. Stanowisko konwalii majowej, bluszczu zwyczajnego( w tym kwitnący okaz na ścianie) i barwinka pospolitego.
2. Rośliny Glistnik jaskółcze ziele (Chelidonium majus L ) – gatunek byliny z rodziny makowatych ( Papaveraceae Juss.). Jedyny gatunek w monotypowym rodzaju glistnik ( Chelidonium). Pospolity w Europie i basenie Morza Śródziemnego. Występuje też w Ameryce Północnej, przywieziony tam przez osadników jako zioło lecznicze na choroby skóry. W Polsce jest pospolity na całym obszarze. Roślina trująca
Orlica Pospolita ( Pteridium aquilinum (L.) Kuhn) – gatunek kosmopolityczny. Występuje w strefie klimatów umiarkowanych i subtropikalnych. W Polsce gatunek pospolity z wyjątkiem wyższych terenów górskich. Zawiera trujący kwas pteritanowy (orlikowi- garbnikowy).
Skrzyp polny ( Equisetum arvense ) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny skrzypowatych. Występuje głównie w Europie, w Polsce jest rośliną bardzo pospolitą na terenie całego kraju, aż po niższe położenie górskie. Roślina lecznicza.
Narecznica samcza ( Dryopteris filix-mas (L.) Schott). Narecznica samcza osiąga wysokość od 35 do 150 cm. Spotykana w cienistych lasach, na skałach, wzdłuż strumieni, gatunek pospolity w całej Polsce. Wszystkie części są trujące. Właściwości lecznicze znano już w starożytności.
Podbiał pospolity ( Tussilago farfara L.) Roślina lecznicza – naparem z podbiału leczyli już starożytni medycy- Hipokrates, Galen i Pliniusz. Bł. Hildegarda stosowała go przy wszystkich chorobach piersiowych i jako środek wykrztuśny. Surowiec zielarski: zarówno kwiaty, jak i liście są cennym surowcem lekarskim – zawierają dużo śluzów, związki flawonowe ( m.in. rutynę, cholinę, gorycze, sporo cynku, potasu i manganu, cukry karotenoidy, trójterpeny).
3. Wzniesienie Kukówka
Rzeźba terenu została ukształtowana około 20 tysięcy lat temu, podczas ostatniego zlodowacenia, zwanego zlodowaceniem bałtyckim, które w całości objęło obszar gminy.
Północna część gminy to wysoczyzny lodowcowe bardzo pofałdowane, pełne rynien i jezior. Najwyżej położony punkt to góra Kukówka mająca 206 m n.p.m., leżąca w pobliżu czarnego Wielkiego. W tym rejonie występuje jeszcze kilka wzniesień, których wierzchołki leżą w wysokości około 200 m n.p.m. Jednym z nich jest Spyczyna Góra ( 203 m n.p.m.). Charakterystycznym elementem krajobrazu tego zlodowacenia są wzniesienia morenowe przeplatające się z obniżeniami terenu, miejscami o charakterze głębokich rynien lodowcowych i zagłębień wytopiskowych powstałych w wyniku wytapiania się wolnych brył lodu. One też są miejscami występowania jezior i oczek polodowcowych.
4. Kościół neoromański
Kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa
Neoromański, zbudowany w 1911 r., poświęcony 12. VI. 1947 roku. Murowany, kamienny. Kościół rzymskokatolicki należący do parafii pw. Św. Stanisława BM w Sikorach. Wnętrze kościoła zostało wyremontowane w 2008 roku. Najcenniejszym elementem świątyni jest dzwon z drugiej połowy XVIII w. o kształcie kielichowatym umieszczony na sześcioramiennej koronie w formie groteskowych ludzkich głów. U góry pas ornamentu roślinno małżowinowego. Pod nim napis majuskułą : JOHANN MEYER IN COLBERG GOSS MICH. Niżej szeroki pas ornamentu z motywem lilii. Na płaszczu napis majuskułą: GOTTES WORT BLEIBET IN EWICKEIT IN DIESEM DORFFE GROSS SCHWARTZ ENSEE ANO DOMINI 1767 co oznacza: „ Niech słowo boże pozostanie na wieki w wiosce Czarne Wielkie”.
(Opracowane na podstawie parafialnych materiałów archiwalnych)
5. Jezioro Kolbackie ( Kołbackie)
Powierzchnia 43 ha, długość 2,1 km, szerokość do 0,3 km, maksymalna głębokość 5 m, nie posiada wysp ani wyraźnych zatok, ale jest przedzielone na dwie części sztucznie usypaną groblą, przez którą przebiega droga.
Pięknie położone w otoczeniu lasu, głównie sosnowego.
Linia brzegowa jest mało urozmaicona, brzegi w większości SA niskie, twarde, łatwo dostępne, ale od strony wschodniej jest również odcinek niezbyt wysokiego klifu. Jezioro jest akwenem typowo wędkarskim. Bardzo dobre efekty można osiągnąć łowiąc liną, zwłaszcza w części południowj jeziora, w części północnej jest dosyć dużo węgorza, w całym jeziorze żyją dorodne leszcze, szczupaki, okonie. Z jeziora wypływa rzeka Dębnica, tworząca miejscami piękny przełom, jest ona niewielka i nie nadaje się dla kajakarzy. Ciekawostką jest fakt, że jest to najwyżej położone jezioro okolic Czaplinka, leży bowiem na wysokości 160 m n.p.m., o 32 metry wyżej niż jezioro Drawsko i Żerdno.