GMINA ŁOBEZ
Urząd Miejski w Łobzie
Al. Niepodległości 13, 73 -150 Łobez
tel. 091 397 40 01
fax. 091 397 43 73
e-mail: lobez@lobez.pl
www.lobez.pl
Urząd Miejski w Łobzie
Al. Niepodległości 13, 73 -150 Łobez
tel. 091 397 40 01
fax. 091 397 43 73
e-mail: lobez@lobez.pl
www.lobez.pl
Miasto i gmina Łobez położone są w środkowej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie łobeskim, przy linii kolejowej Szczecin - Gdańsk. Odległość do Szczecina wynosi około 100 km, do Stargardu Szcz. 60 km, do Koszalina 95 km, a do wybrzeża Bałtyku 70 km. Krzyżują się tutaj dwie trasy komunikacyjne: Berlin - Szczecin - Stargard Szcz, - Koszalin oraz Gorzów - Kołobrzeg. Gmina Łobez leży na Wysoczyźnie Łobeskiej i Pojezierzu Drawskim, najładniejszych obszarach w województwie. Zajmuje obszar 228 km, zamieszkany przez ponad 15 tys. mieszkańców, sam Łobez liczy ponad 11 tys. Jest podzielona na 21 sołectw.
Herbem miasta i gminy jest wizerunek przedstawiający wilka w koronie, który został przejęty od rodu Borków, dawnych właścicieli miasta. Miasto wywodzi swoja nazwę od rzeki, nad którą jest położone, a słowem tym jest "Laba". Oznaczało ono wszystko płynące lub zachowujące stan płynny. Zalążkiem miasta była osada pomorskich Słowian istniejąca tutaj od niepamiętnych czasów. W XII w. Łobez byt grodem. Pierwsze źródła pisane pochodzą z 1271 r. Łobez należy do grupy miejscowości, które najwcześniej na Pomorzu Zachodnim otrzymały prawa miejskie. W dokumencie z 1295 r. występuje już jako miasto. Miasto było kilkakrotnie zajmowane przez obce wojska, grabione i niszczone. Ponadto dotknęło je kilka groźnych pożarów, które niszczyły zabudowania. W 1637 r. ogień zniszczył piękny ratusz miejski, kościół gotycki i wiele domów Przez miasto przeszło także kilka epidemii, które dziesiątkowały ludność. W 1648 r. na mocy pokoju westfalskiego zlikwidowano samodzielne Księstwo Zachodniopomorskie i Łobez przeszedł pod panowanie Brandenburgii. Podczas II wojny światowej całe centrum miasta legło w gruzach - zniszczeniu uległy domy mieszkalne, zakłady rzemieślnicze, stacja kolejowa oraz kościół i ratusz. 3 marca 1945 r. miasto zostało zdobyte przez I Armię Pancerną Frontu Białoruskiego. Ziemia Łobeska została zasiedlona mieszkańcami z różnych stron przedwojennej Polski. Łobez pełni funkcję miasta powiatowego. Przepiękna, bujna i czysta Przyroda jest wielkim skarbem tej gminy. Na jej terenie są liczne oczka wodne i zarastające je torfowiska, głównie w kompleksach leśnych, ponadto kilka dużych jezior polodowcowych oraz doliny rzeczne Regi i jej dopływów. Wszystko to razem składa się na malowniczy zakątek krajobrazowy, rzadko dziś spotykany. Akweny i okoliczne bagna wokół Łobza to raj dla ptactwa wodnego.
Przepływająca przez gminę rzeka Rega, o długości 179 km., bierze swój początek na Pojezierzu Drawskim w gminie Połczyn Zdrój, w lasach na wysokości 177,5 m. n.p.m. Należy do bezpośredniego zlewiska Bałtyku. W okolicach Łobza rzeka przecina morenowe wzgórza. Malownicza dolina Regi o wysokich zboczach, dochodzących nawet do 50 m., porośnięta jest starymi lasami. Bystry nurt rzeki, w którym żyją pstrągi i trocie, przyciąga nie tylko wędkarzy, świetne warunki znajdują tu też miłośnicy kajakarstwa. Lasy zajmują 1/3 powierzchni gminy - ponad 7 tys. ha. Lokalne warunki glebowe i klimatyczne sprawiają, że Ziemia Łobeska porośnięta jest pięknymi lasami mieszanymi. Duża atrakcja są także tereny łowieckie. Ziemia Łobeska to również kraj pomników przyrody - sędziwych drzew rosnących pojedynczo, w alejach i w szpalerach oraz cudów przyrody nieożywionej, np. głazów narzutowych, dolin rzecznych. Większość pomnikowych drzew znaleźć można w parkach wiejskich, będących częścią dawnych majątków ziemskich.
Pokaż Miejscowości na większej mapie
